می خوام آدم باشم یعنی میشه ؟!

زیارت.......

mohsenjo0o0on — Sat, 28 Nov 2009 16:38:05 GMT

بعد از مدتها رفتم پاتوق(شاه عبدالعطیم (ع)).خیلی وقت بود که نرفته بودم.چقد دلم گرفته بود. رفتم اونجا کلا حالم عوض شد.خوبِ خوب نشدم ولی بازم از هیچی بهتر بود.جای همه دوستانو خالی کردمو واسشون دعا کردم

این روزا هنوز با خودم درگیرم.با یه روانشناسم حرف زدم خیلی کمک کرد بهم ولی خب باید خیلی چیزارو حل کنم تا اون چیزی رو که میخوام به دست بیارم.

امروز باز یه اس ام اس حالمو گرفت.خدا بهم صبر بده

خاکستری

mohsenjo0o0on — Sun, 22 Nov 2009 18:46:45 GMT

روح بزرگوار من
دلگیرم از حجاب تو
شکل کدوم حقیقته
چهره بی نقاب تو

وقتی تن حقیرمو
به مسلخ تو می برم
مغلوب قلب من نشو
ستیزه کن با پیکرم
اسم منو از من بگیر
تشنه ی معنی منم
سنگینه بار تن برام
ببین چه خسته می شکنم

به انتظار فصل تو
تمام فصلها گذشت
چه یأس بی نهایتی
ندیم من بود
فصل بد خاکستری
تسلیم و بی صدا گذشت
چه قلب بی سخاوتی
حریم من بود

دژخیم بی رحم تنم
به فکر تاراج منه
روح بزرگوار من
لحظه ی معراج منه
فکر نجات من نباش
مرگ منو ترانه کن
هر شعرمو به پیکرم
رشته تازیانه کن

پ.ن: خودم نمیدونم چمه

گلایه .....

mohsenjo0o0on — Thu, 05 Nov 2009 15:58:18 GMT

خدایا منو محتاج هیچکس نکن.!هیچکس٬حتی عزیزترین کسِ زندگیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا کی میخوای جلو بری٬ ۳سال زندگیمو خراب کردی٬ ۳ سال خنده رو از لب من گرفتی٬چی از جونم میخوای آخه؟! حالا من هیچی...! من به درک....! این پیرمرد و پیرزن چه گناهی کردن که اینجوری اذیتشون میکنی و زندگی رو براشون زهره مار کردی؟! من نمیدونم به چیه این سگ مصب دل بستی آخه ؟!

الهی......گاهی.......نگاهی.......

پ.ن.: کلا قاطیم گیر نده٬همین

حادثه

mohsenjo0o0on — Fri, 23 Oct 2009 07:44:05 GMT

آن لحظه كه از نياز انسان
دارد نه كم از هواي حيوان
يك دانه گندم طلايي
از تشت طلا گرانبها تر
در حادثه هاي ناگهاني
سالم از مريض مبتلاتر
آسوده مباش كه بي نيازي
يك آن دگر از پر نيازي
آنجا كه تو فرعون زماني
در تير رس باد خزاني

آهنگ حادثه.شعر از مسعود فردمنش.خواننده سیاوش قمیشی.

واسه گوش دادن اینجا رو کلیک کنین.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بچه ها نمیدونم چرا نمیتونم تو وب چند نفرتون نظر بدم

دلم به چیه اینجا خوش باشه ؟!

mohsenjo0o0on — Wed, 14 Oct 2009 11:39:54 GMT

تو این چند روزه٬چندتا اتفاق افتاده که حالم از اینجا بهم میخوره

دوشنبه۱۳مهر-خط تلفن خونه قطع میشه و تا پنجشنبه وصل نمیشه اونم به دلیل کابل برگردون.پنجشنبه بابام به من زنگ میزنه با یه شماره جدید و میگه : محسن خطمون وصل شده ولی شمارش عوض شده.شنبه میرم مخابرات واسه گرفتن قبض المثنی برای رانژه کردن خط جدید.شماره جدید رو میدم و با تعجب میبینم که اسم یه نفر دیگه رو قبضِ.میگم خانم این اشتباهِ که.خانم هم بعد از کلی تحقیق میفهمه خطها اشتباهی جابه جا شده و همون خط قبلیمون سر جاشه و به من گفت تا آخر وقت اداری درست میشه منم گفتم موردی نداره. شب میام خونه میبینم که خط کلا خرابه و به نت نمیتونم برمخیلی سگ شدم که نت نمیتونم برم.فرداش ساعت ۸ رفتم مخابرات میگم بهشون که شماها که بدترش کردین و ما اصلا خطمون به کل قطع شده و یه راست رفتم پیش مدیر اونجا٬اونم با معذرت خواهی گفت ببخشید تا ساعت ۱۱ ردیف میشه فقط شما فعلا نت نرو مجددا عملیات کابل برگردون داریم ٬تازه شاید شمارتون عوض شه

یعنی خاک بر سر من

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چهارشنبه ۱۵ مهر-ساعت۲ بعد از ظهر هستش و من سره کار هستمو ناهارمو خوردمو دراز کشیدم دارم روزنامه میخونم که یهو میبینم که داره صدای علی(داداشم) میاد.بدو بدو میرم میبینم که یکی داره با علی دعوا میکنه و یه زن کنارشه٬ علی هم گوشیش دستشه و داره صحبت می کنه با دوستش. نه گذاشتم نه برداشتم سریع یقه طرفو گرفتم و زنجیرشو پاره کردم که دیدم یارو میگه چرا به زن من نیگاه کردی علی که بالاخره حرف زدتش تموم شد و گفت من کی به زن تو نیگا کردم اونم مثله من یقه طرفو گرفت یارو گفت یه دقیقه ولم کن سریع رفت یه قمه آورد نصفه من.منم سریع علی رو انداختم تو کارگاه خودم هم سریع رفتم و در کارگاه رو بستم علی موند پشت در که یارو شیشه در رو شکوند و شیشه ها به صورت و چشم علی خورد منم دارم زنگ میزنم ۱۱۰ تا بیاد و رسیدگی کنه.از اون ور علی داره چوب میبره که یارو رو بزنه میگم :دیوونه با چوب میخوای بری سراغ قمه؟! یارو گذاشت رفت و من رفتم دمه در تا ۱۱۰ بیاد.همینجوری واستاده بودم که دیدم یارو اومده با یکی گنده تر از خودش(هیکل خودش ۲ برابر من بود)به من گفت بیا کاریت ندارم منم بهش گفتم تو با من کار داری تو بیا. به من گفت چرا یقه ام رو گرفتی منم گفتم خُب داری با داداشم دعوا می کنی میخوای نازت کنم؟!گفت من زود عصبی میشم حالا هم که چیزی نشده گفتم زنگ زدم ۱۱۰ الانِ که پیداش بشه.که شروع که به خالی بندی که من نظامی هستمو خیلی کله خرم و ال و بل...منم گفتم هر کی هستی ماله خودتی قمه کشیدی باس پاش واستی.علی هم که اومد بالا گفت ببین فکر نکن قمه کشیدی خیلی گنده هستی تو دلت از یه جا دیگه پر بود سره ما خالی کردی .تو این لحظه صاحب کارم پیداش شد و یارو از صاحب کارم خواست که ما بیخیال شیم علی هم بهش گفت مراقب خودت باش و بیخیال شدیم

جالبش اینکه ۱۱۰ هنوز نیومده

من واقعا دلم به چیه اینجا خوش باشه؟

به تو چه ؟!

mohsenjo0o0on — Thu, 01 Oct 2009 16:25:28 GMT

دیگه خسته شدم از بس یه خودم یا داداشام گفتن: زن نمیخوای بگیری .....؟زن نمیخوای بگیری....؟

یکی بیاد به اینا بگه به تو چه آخه! به تو چه ربطی داره...؟! این وسط چی به تو میماسه؟!

فکر کردن ازدواج همینجوری الله بختکیه. نه داداشِ من....هر چیزی راه و رسم خودشو داره.

یه چیزی خیلی مهم راجع به داداشای خودم هست اونم اینه که اونا هنوز تو خرج خودشون موندن حالا یکی دیگه رو هم بیارن ورِ دلِ خودشون که چی ؟!خونه که ندارن.!حقوق هم که حرفشو نزن(کار می کننا ولی جوابگو نیست).از لحاظ تحصیلات درس نخوندن - این روزا هم تا میری خواستگاری طرف مدرکِ دخترشو به رخ میکشه که و میگه دخترم فلان مدرکو داره و دامادم باید فلان مدرک رو داشته باشه و اِل و بِل.!

پس تویی که میای میگی چرا زن نمیگیری خیلی غلط می کنی میگی!

یه چیزی هم هست اونم اینه که فقط از یه جنبه اونم خیلی مختصر به این قضیه نگاه کردم

پ.ن.=خیلی حرف تو دلم دارم نمیدونم چه جوری بیان کنم.

مخلصیم

هوچی !

mohsenjo0o0on — Thu, 24 Sep 2009 19:54:26 GMT

هـــــــه .....هــــــه...... پاییز هم شروع شد .!

اسم پاییز که میاد مهم ترین چیزی که به ذهنم میاد رفتن به مدرسه هستش. چقد خاطره دارم از مدرسه...چقد دلم تنگ شده واسه همکلاسیام...چقد دلم تنگ شده واسه دعواهای تو مدرسه ..واسه ساندویچایِ ارزونش...واسه خرپلیس بازیاش....واسه فوتبال و از همه مهم تر واسه فحش دادناش

این روزا داش محسن یه حالی به خودش داد و آدم شد.میپرسی یهنی چی ؟! یهنی اینکه دیگه اون درد کهنه سراغش نمیاد کلی با خودش کار کرد تا به اینجا رسید

این روزا گوشیم بر رفته تو اعصابم رمِ گوشیه که دادم به مصطفی(پسر خالم) که عکسامو بریزه تو کامپیوترش نگو کامپیونترش تعطیل بوده زده رمِ گوشیه منو استاد کرده فعلا که درست نشده ببینم چی میشه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اینم آهنگ یار دبستانی که به این روزا خیلی میاد

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد، مرده دلهای آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟
یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

برج

mohsenjo0o0on — Tue, 01 Sep 2009 07:49:42 GMT

زیر این گنبد نیلی ، زیر این چرخ کبود
توی یک صحرای دور، یه برج پیر و کهنه بود
یه روزی زیر هجوم وحشی بارون و باد
از افق، کبوتری تا برج کهنه پر گشود
برج تنها سرپناه خستگی شد
مهربونیش مرهم شکستگی شد
اما این حادثه ی برج و کبوتر
قصه ی فاجعه ی دلبستگی شد
اول قصه مونو تو می دونی تو می دونستی
من نمی تونم برم تو می تونی تو می تونستی

باد و بارون که تموم شد، اون پرنده پر کشید
التماس و اشتیاقو ته چشم برج ندید
عمر بارون عمر خوشبختی برج کهنه بود
بعد از اون حتی تو خوابم اون پرنده رو ندید
ای پرنده من، ای مسافر من
من همون پوسیده ی تنها نشینم
هجرت تو هر چه بود معراج تو بود
اما من اسیر مرداب زمینم
راز پرواز و فقط تو می دونی تو می دونستی
نمی تونم برم تو می تونی تو می تونستی
آخر قصه مونو تو می دونی تو می دونستی
من نمی تونم برم تو می تونی تو می تونستی

سقوط

mohsenjo0o0on — Thu, 20 Aug 2009 15:48:37 GMT

سامیلیکم

خیلی وقته دارم از تغییر میگم

که آره محسنم داره خودشو عوض می کنه ولی خداوکیلی خیلی سخته

هربار یه چیزی میشه که نمیذاره میره رو اعصاب که مخم نمیکشه

یه چیزی فقط آرومم می کنه بازم مثله همیشه آهنگو..... آهنگو..... آهنگ.....

ولی دارم کاری می کنم که به خودم هم ثابت کنم خودمو دوست دارم یه خورده خودمو محروم کردم از یه سری چیزا تا این قضیه حل شه و راحت شم و اون درد کهنه رو واسه همیشه از بین ببرم و به قول خودم روشو کم کنم

این روزا یه آهنگ داریوش بد جوری رفته تو مخم..خیلی بهم حال میده..غمناکه ولی آرامش بخشه و یه جورایی حرفه دله......

وقتی که گل در نمیاد
سواری اینور نمیاد
کوه و بیابون چی چیه

وقتی که بارون نمیاد
ابر زمستون نمیاد
این همه ناودون چی چیه

حالا تو دست بی صدا
دشنه ی ما شعر و غزل
قصه ی مرگ عاطفه
خوابای خوب بغل بغل

انگار با هم غریبه ایم
خوبیه ما دشمنیه
کاش من و تو می فهمیدیم
اومدنی رفتنیه

تقصیر این قصه ها بود
تقصیر این دشمنا بود
اونا اگه شب نبودن
سپیده امروز با ما بود

کسی حرف منو انگار نمی فهمه (واقعا هم کسی نمی فهمه)
مرده زنده , خواب و بیدار نمی فهمه
کسی تنهاییمو از من نمی دزده
درده ما رو در و دیوار نمی فهمه

واسه ی تنهاییه خودم دلم می سوزه
قلب امروزیه من خالی تر از دیروزه

سقوط من در خودمه
سقوط ما مثل منه
مرگ روزای بچگی
از روز به شب رسیدنه

دشمنیا مصیبته
سقوط ما مصیبته
مرگ صدا مصیبته
مصیبته حقیقته
حقیقته حقیقته

تقصیر این قصه ها بود
تقصیر این دشمنا بود
اونا اگه شب نبودن
سپیده امروز با ما بود

برای گوش کردن به آهنگ اینجا رو کلیک کنین

روزگار

mohsenjo0o0on — Fri, 24 Jul 2009 06:06:07 GMT

این روزا بازم قاطیم اصلا حس و حال هیچ کاریو ندارم با این مسائلی که پیش اومده هنوز نتونستم کنار بیام خیلی خرابم خیلی

از روزگار دلم گرفته
از این تکرار دلم گرفته
دلم می خواد گریه کنم
بارون ببار دلم گرفته

برای گم کردن خویش
رها شدن از کم و بیش
برای در خود گم شدن
جدا از این مردم شدن

بهانه ی گریه می خوام
بهانه ی فریاد زدن
بیا تو باش ای مهربان
بهانه ی گریه ی من

از من دیگه هیچی نمونده
یه قصه ام صد باره خونده
امروز هوا هوای گریه س
گونه هامو بارون پوشونده

ابر غمم بارون نمی شه
درد سکوت درمون نمی شه
بخون برام از پشت شیشه
درد سکوت درمون نمی شه